Σάββατο 16 Ιουνίου 2012

Ποιός βάζει κανόνες

Από την απαρχή της ιστορίας της δημιουργίας κοινωνιών δεσπόζουσα θέση και πεμπτουσία της λειτουργίας τους αποτελούν οι κανόνες.

Τη δύναμη μέσα στις κοινωνικές ομάδες την είχε και θα την έχει αυτός, που ορίζει τους κανόνες και τους ελέγχει. Στην αρχή, στις μικρές κοινωνίες, όλοι εκφράζανε την άποψή τους και λαμβάνανε μέρος στη διαδικασία  αυτή. Όσο μεγαλώνανε οι κοινωνίες τόσο αδήρητη επιβάλλονταν η ανάγκη για την εκλογή αντιπροσώπων, "σοφών", που θα δούσανε προς όφελος των μελών της κοινωνίας.

Στο πέρασμα του χρόνου η δύναμη μετατοπίστηκε στους μηχανισμούς, που προωθούσαν και προωθούν από τη μια μεριά τούς προς εκλογή εκπροσώπους κι από την άλλη χειραγωγούσαν και χειραγωγούν το εκλογικό σώμα.

Όλη, λοιπόν, η δύναμη στους δυνατούς, οι οποίοι σχετίζονται αποκλειστικά με την παραγωγή πλούτου και τίποτα άλλο.

Τι ψηφίζουμε άραγε;

Ψηφίιζουμε αυτούς, που η εικόνα τους (εμφάνιση και λεγόμενα) διαισθανόμαστε ότι εκπροσωπούν καλύτερα τα συμφέροντά μας. Η εικόνα είναι αυτή, που καλλιεργείται από την προβολή του καθενός κι είναι πλήρως ελεγχόμενη, ενώ τα συμφέροντά μας θα έπρεπε να ταυτίζονται με αυτά της κοινωνίας.

Έχουμε φτάσει, όμως, σε ένα σημείο, όπου τα συμφέροντά μας σε μεγάλο βαθμό πηγάζουν από την επίπλαστη εικόνα, που ζήσαμε κάποια στιγμή ή που είδαμε σε εικόνες ότι υπάρχει. Η εθνική έπαρση, η Ελληνική μαγκιά κι ο τσαμπουκάς, το φιλότιμο, που οδηγείται από συναισθήματα κι η έλλειψη καλλιέργιας του σεβασμού της κοινωνικής ζωής και της οντότητας του συνανθρώπου μας σε όρους πρακτικούς κι όχι θεωρητικούς, δημιουργούν το πλαίσιο ώστε ακόμη και τα συμφέροντά μας να χειραγωγούνται.

Έχουμε γίνει έρμαια των διαθέσεων των λίγων, έχουμε ξεπέσει ως προσωπικότητες σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην ορίζουμε το μέλλον μας με τη λογική, αλλά με το συναίσθημα και τις παροδικές τάσεις του υπόλοιπου όχλου.

Δε θα αλλάξει η νοοτροπία ούτε σε αυτές τις εκλογές γιατί δεν έχουμε φροντίσει για την πνευματική καλλιέργεια του λαού και την υποτυπώδη πολιτική του μόρφωση. θα ψηφίσουμε αυτό, που επιτάσσει η μόδα, αυτό που το επίπλαστο προσωπικό συμφέρον μας θέτει ως διακύβευμα. Θα αγνοήσουμε την προοπτική και την ανάγκη να θεμελιώσουμε το μέλλον μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου